แปลงสำรวจหมายเลข G1/61 ตั้งอยู่ในแอ่งปัตตานี มีความยาวประมาณ 270 กิโลเมตร กว้าง
ประมาณ 100 กิโลเมตร และวางตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ แอ่งปัตตานีเป็นแอ่งที่มีอัตราการผลิตปิโตรเลียม
สูงสุดในอ่าวไทย โดยมีการผลิตก๊าซธรรมชาติ น้ำมันดิบและก๊าซธรรมชาติเหลว
แอ่งปัตตานีเริ่มเปิด (Rifting Phase) ในช่วงอายุประมาณอีโอซีนตอนปลาย (Late Eocene) ถึง
อายุประมาณโอลิโกซีนตอนปลาย (Late Oligocene) มีการสะสมตะกอนและจมตัว (Post-Rift &
Thermal Sag) อย่างต่อเนื่องตั้งแต่อายุไมโอซีนตอนต้นจนถึงปัจจุบัน (Early Miocene-Recent)
โครงสร้างหลักประกอบด้วยรอยเลื่อนปกติ (Normal Fault) ที่มีการวางตัวในแนวเหนือ-ใต้ ทำให้แอ่งมี
5 ลักษณะเป็นรูปกราเบน (Graben) และกึ่งกราเบน (Half-Graben) การลำดับชั้นหิน (Stratigraphy) ของ
แอ่งปัตตานี แบ่งออกเป็น 5 ลำดับชั้น ดังแสดงรูปที่ 3
รูปที่ 3 การลำดับชั้นหิน (Stratigraphy) สภาพแวดล้อมบรรพกาล (Palaeoenvironment) และการแปร
สัณฐาน (Tectonics) ของแอ่งปัตตานี (รวบรวมและดัดแปลงข้อมูลจาก Chantaraprasert, 2000;
Chevron, 2016; Jardine, 1997; Morley & Racey, 2011; Racey, 2011)